Mahalle Kültürünü Hatırlayanları Buraya Alalım

Özlemekten ölünesi bir kültür desek yeridir! Mahalle kültürü dendiğinde akla veresiye defteri, birbirine selam veren insanlar, çocuklara şeker veren bakkal amca ve kamyonetle satış yapanlar gelir. Hatta bilen bilir “eskiciiiiiieeee” diye bağıran amcalar hala vardır! Bu kültürün en önemli özelliği de fakir ile zenginin aynı mahallede birlikte yaşamasıydı.

mahalle çocuklar oyun eski oyunlar yeni oyunlar

Kesinlikle topluca oynanan saklambaçların, 9 taşların, yakar topların, çift kale maçların ve bunun gibi sayfalarca yazılabilecek oyunların tadı bir başkaydı. Mahallelerde kaldırımlarda oturmayan, ağaçlara dalmayan, ekmek arası salça yemeyen var mı aranızda?

Mutlaka camını açıp kızan bir teyzemizin olduğu, kar yağdığında sarı naylonlarla kaydığımız, doğal kızaklarımız ve mutlulukla harmanlanan yardımlaşma kültürümüz vardı.

ev house evler eski yeni

Şimdilerde siteleşmenin getirdiği ayrımcılık ile aile bağları bile zayıflar oldu ki, nerede kalsın arkadaşlık, komşuluk! Ayrıca sitede oturmak da bir ayrıcalık olamaz sadece, büyük vaatler sunan reklamların ve insanların etkisiyle, ticari kaygının yarattığı, konforlu yaşam isteği olabilir. Sonrasında fazlasıyla pişmanlıklar yaşanıyor “komşuluk bitmiş, yardımlaşma sıfır” diye ama nafile!

site mahalle bina plaza komşu akraba eş dost

Kocaman kocaman siteler, rezidanslar yapılıyor ve altına, üstüne alışveriş merkezleri, cafeler, restoranlar... İnsanların buralardan çıkmamaları için göz boyama taktiklerine de gerçekten kanıyoruz ve günden güne tüm kültürlerimizi, geleneklerimizi daha doğrusu “insanlığımızı” kaybeder hale geliyoruz.

Dostlukların baki kaldığı, seven ve hoşgörülü teyzeler amcaların olduğu, yardımlaşmanın komşuluğun süre geldiği, barış dolu ve bol dedikodulu günlere…

Yorumlar

Giris Yapınız

Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.

Üye Ol Giriş
Facebook ile Giriş
veya
Şifremi kaybettim
Üye Ol Giriş
Facebook ile Giriş
veya
Doğrulama için mail adresinizi kontrol ediniz.
Üye Ol Giriş
Üye Ol